هدهد سفید بر شانه‌ی هستی

هدهد سفید بر شانه‌ی هستی

هدهد سفید بر شانه‌ی هستی 3177 3144 فرهاد حسن‌زاده

بار دیگر رمان «هستی» مورد توجه قرار گرفت و به خانه‌ی نویسنده‌اش روشنی بخشید. این بار ۱۰۰۰ داور از نوجوان‌های کتابخوان سراسر کشور و از اعضای فعال کتابخانه‌های عمومی کتاب هستی را برگزیدند. عصر روز ششم شهریور در مراسم اختتامیه جشنواره نشان هدهد سفید پنج کتاب در رشته‌های مختلف برگزیده شدند که هستی یکی از آن برگزیده‌ها بود. نزدیک به ده سال است که از انتشار رمان هستی می‌گذرد. در بعضی‌ جشنواره‌ها داوران هستی (در واقع اندیشه‌ی هستی) را سرکوب کردند و از چرخه داوری‌ها کنار گذاشتند و بعضی ‌جاها برای خالی نبودن عریضه نیم نگاهی به این دخترک جسور و نجیب انداختند. حتی ناشرش (کانون) هم از توجه جامعه به این رمان، عقب مانده و میان ایده‌آل‌هایش دست و پا می‌زند و با چاپ نکردن به موقع این کتاب به مخاطبانش بی‌اعتنایی می‌کند. یادم می‌آید که چند سال پیش باز هم هستی از دست نوجوان‌های کتابخوان جایزه گرفت و جانم را شیرین کرد. این درست است که هر جشنواره‌ای چهارچوب و معیارهای خودش را دارد، اما نادیده گرفتن نگاه مخاطبان یعنی خود را به‌خواب زدن. یعنی چشم بستن بر حقیقت روز و غرق شدن در پندارها و قضاوت‌ها و گاهی سیاسی کاری‌ها.
از لذت‌های جشنواره هدهد سفید این بود که به دور از کلیشه‌های مرسوم مسولین پایین صحنه بودند و خالقان آثار از دست بچه‌ها جایزه‌ی خود را می‌گرفتند. از بچه‌ها، این داوران صادق و مهربان متشکرم که به لذتشان و به درک و فهمشان امتیاز دادند. از فریدون عموزاده خلیلی که بانی این جشنواره بود و همیشه ذهن زیبایش سرشار از ایده‌های خلاق و اجتماعی است ممنونم. از نهادهایی که بی چشمداشت سیاسی پشت صحنه‌ی کتاب‌ها را می‌بینند ممنونم.

از لذت‌های جشنواره هدهد سفید این بود که به دور از کلیشه‌های مرسوم مسولین پایین صحنه بودند و خالقان آثار از دست بچه‌ها جایزه‌ی خود را می‌گرفتند. از بچه‌ها، این داوران صادق و مهربان متشکرم که به لذتشان و به درک وفهمشان امتیاز دادند. از فریدون عموزاده خلیلی که بانی این جشنواره بود و همیشه ذهن زیبایش سرشار از ایده‌های خلاق و اجتماعی است ممنونم. از نهادهایی که بی چشمداشت سیاسی پشت صحنه‌ی کتاب‌ها را می‌بینند ممنونم.

روزی روزگاری

فرهاد حسن‌زاده

فرهاد حسن زاده، فروردین ماه ۱۳۴۱ در آبادان به دنیا آمد. نویسندگی را در دوران نوجوانی با نگارش نمایشنامه و داستان‌های کوتاه شروع کرد. جنگ تحمیلی و زندگی در شرایط دشوار جنگ‌زدگی مدتی او را از نوشتن به شکل جدی بازداشت. هر چند او همواره به فعالیت هنری‌اش را ادامه داد و به هنرهایی مانند عکاسی، نقاشی، خطاطی، فیلنامه‌نویسی و موسیقی می‌پرداخت؛ اما در اواخر دهه‌ی شصت با نوشتن چند داستان‌ و شعر به شکل حرفه‌ای پا به دنیای نویسندگی کتاب برای کودکان و نوجوانان نهاد. اولین کتاب او «ماجرای روباه و زنبور» نام دارد که در سال ۱۳۷۰ به چاپ رسید. حسن‌زاده در سال ۱۳۷۲ به قصد برداشتن گام‌های بلندتر و ارتباط موثرتر در زمینه ادبیات کودک و نوجوان از شیراز به تهران کوچ کرد…

دنیای کتاب‌ها... دنیای زیبایی‌ها

کتاب‌ها و کتاب‌ها و کتاب‌ها...

فرهاد حسن‌زاده برای تمامی گروه‌های سنی کتاب نوشته است. او داستان‌های تصویری برای خردسالان و کودکان، رمان، داستان‌های کوتاه، بازآفرینی متون کهن و زندگی‌نامه‌هایی برای نوجوان‌ها و چند رمان نیز برای بزرگسالان نوشته است.

ترجمه شده است

به زبان دیگران

برخی از کتاب‌های این نویسنده به زبان‌های انگلیسی، چینی، مالایی، ترکی استانبولی و کردی ترجمه شده و برخی در حال ترجمه به زبان عربی و دیگر زبا‌ن‌هاست. همچنین تعدادی از کتاب‌هایش تبدیل به فیلم یا برنامه‌ی رادیو تلویزیونی شده است. «نمكی و مار عينكي»، «ماشو در مه» و «سنگ‌های آرزو» از كتاب‌هايي هستند كه از آن‌ها اقتباس شده است.

بعضی از ویژگی‌های آثار :

  • نویسندگی در بیشتر قالب‌های ادبی مانند داستان كوتاه، داستان بلند، رمان، شعر، افسانه، فانتزی، طنز، زندگينامه، فيلم‌نامه.
  • نویسندگی برای تمامی گروه‌های سنی: خردسال، کودک، نوجوان و بزرگسال.
  • خلق آثاری تأثیرگذار، باورپذیر و استفاده از تكنيك‌های ادبی خاص و متفاوت.
  • خلق آثاری كه راوی آن‌ها کودکان و نوجوانان هستند؛ روايت‌هايی مملو از تصویرسازی‌های عینی و گفت‌وگوهای باورپذير.
  • پرداختن به موضوع‌های گوناگون اجتماعی چون جنگ، مهاجرت، کودکان كار و خيابان، بچه‌های بی‌سرپرست يا بدسرپرست و…
  • پرداختن به مسائلی که کمتر در آثار کودک و نوجوان دیده می‌شود، مانند جنگ و صلح، طبقات فرودست، افراد معلول، اختلالات شخصیتی‌ـ‌روانی و…
  • تنوع در انتخاب شخصیت‌های محوری و كنشگر (فعال). مشخصاً دخترانی که علیه برخی باورهای غلط ایستادگی می‌کنند.
  • بهره‌گیری از طنز در کلام و روایت‌های زنده و انتقادی از زندگی مردم كوچه و بازار.
  • زبان ساده و بهره‌گیری اصولی از ویژگی‌های زبان بومی و اصطلاح‌های عاميانه و ضرب‌المثل‌ها.

او حرف‌های غیرکتابی‌اش را این‌جا می‌نویسد.

به دیدارش بیایید و صدایش را بشنوید